آپاتیت
كاني اپاتيت در سيستم هگزاگونال متبلور مي شود. سختي آن 5 است. وزن مخصوص آن 3/2 است. رنگ آن سبز و قهوه اي و آبي و سفيد است. در يك امتداد رخ ضعيفي دارد. شكل آن توده اي و دانه اي و گاهي منشورهاي شش ضلعي است. اپاتيت با اسيدها خصوصا اسيد كلريد ريك و اسيد نيتريك و اسيدسولفوريك واكنش نشان مي دهد. ضريب شكست نوري آن 1/63 است. چنانچه اپاتيت خالص باشد 55/5 درصد اكسيد كلسيم و6/8 درصد فلوئور دارد ممكن است اكسيد منيزيم و اكسيدآهن و يا آلومينيم به صورت ناخالصي در ساختمان اپاتيت باشد. از اپاتيت در تهيه فسفات استفاده مي شود كه مصرف كود شيميايي دارد. در تهيه اسيد فسفوريك در صنايع غذايي و دارو سازي و خمير دندان و پاك كننده ها و وسايل آتش بازي استفاده مي شود. ذخائر عظيم آپاتيت در امريكا و الجزاير و مصر و روسيه ديده شده است. در ايران در جزيره هرمز آپاتيت به صورت رگه اي در داخل ريوليت ها ديده شده است.
ماکروسکپی:

میکروسکپی:
آپاتيت در يك نوريت.
در اين تصوير، دانه هاي آپاتيت توسط بلورهاي ارتوپيروكسن احاطه شده اند.
آپاتيت، بي رنگ بوده و غالباً حالت طويل و هگزاگونال را دارد.
برجستگي اين كاني از پيروكسن كمتر است اما از فلدسپات بالاتر است.

۲.
همان مقطع قبلي است در نور ِ با آناليزر.
آپاتيت داراي بيرفرنژانس پايين درجه 1 بوده و طويل شدگي منفي دارد.
آپاتيت معمولاً به عنوان يك كاني فرعي در بسياري از سنگهاي آذرين حضور دارد؛ بطوري كه در كُره زمين پيدا كردن سنگ آذريني كه آپاتيت نداشته باشد كاري مشكل است.